Η σημερινή εικόνα στο επιχειρηματικό τοπίο της περιοχής μας, δεν πρέπει απλά να μας προβληματίζει αλλά να μας ανησυχεί έντονα. Η κατάσταση στο οικονομικό, εμπορικό και επιχειρηματικό τοπίο της Π.Ε. Κοζάνης είναι δραματική. Αναμφίβολα η τοπική οικονομία στην περιοχή μας, περνά τη χειρότερη καμπή της μετά το τέλος του δευτέρου παγκόσμιου πολέμου, χωρίς υπερβολές. Οι συνέπειες από την πρόωρη απολιγνιτοποίηση, σε σχέση με την απώλεια των θέσεων εργασίας, έχουν άμεσο αντίκτυπο και το πρόβλημα αντανακλά ευθέως και σε τεράστιο βαθμό, στην τοπική οικονομία, στον εμπορικό και επιχειρηματικό κόσμο των πόλεων της Π.Ε Κοζάνης και σε όλη την περιφέρειά τους.
Η λύση που θα πρέπει να δοθεί για ολόκληρη τη Δυτική Μακεδονία, πρέπει να είναι άμεση και ουσιαστική. Δεν μπορούμε να βασιστούμε σε αόριστες προγραμματικές δηλώσεις περί αντισταθμιστικών μέτρων, ως προς την απώλεια των θέσεων εργασίας και περί αλλαγής της εργασιακής κουλτούρας έναντι της εργασιακής «μονοκαλλιέργειας» που χαρακτηρίζει τον τόπο μας για περισσότερα από πενήντα χρόνια. Με τέτοιους αόριστους προσανατολισμούς, το μέλλον του τόπου μας φαντάζει δυσοίωνο, με αυξητική δυστυχώς την τάση κυρίως των νέων μας, να φεύγουν από την περιοχή, σε άλλες περιφέρειες ή στο εξωτερικό προς εύρεση εργασίας. Τέτοια είναι η κατάσταση στον τόπο μας και ασφαλώς δεν μας αξίζει. Ούτε όλα αυτά είναι δικές μου διαπιστώσεις. Είναι διαπιστώσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας στην κάθε τοπική κοινωνία.
Στις βαλκανικές χώρες, δραστηριοποιούνται πλέον πολλές επιχειρήσεις εξαιτίας της υπέρμετρης φορολογίας στην Ελλάδα. Οι λύσεις είναι απλές και η πολιτική οφείλει να υπηρετήσει την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας, ίδιως στις σημερινές κρίσιμες εποχές για τον λαό και την χώρα. Εφικτή και χωρίς δημοσιονομικό κόστος είναι η λύση των ειδικών οικονομικών ζωνών ΕΟΖ (προφανώς όχι σαν αυτές των ασιατικών οικονομιών, υπάρχουν αρκετές στην Ευρώπη να αντιγράψουμε) στην Βόρειο Ελλάδα, στις περιφέρειες που γειτνιάζουν με τις Βαλκανικές χώρες και πλήττονται από την ανεργία. Ειδικότερα για την Δυτική Μακεδονία η δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών θα βοηθούσε τα μέγιστα και θα λυνότανε επιτέλους ο «οικονομικός γρίφος» στο νέο αναπτυξιακό χάρτη του τόπου μας καθώς πληθώρα επενδυτών θα προσελκύονταν επιτέλους, με ότι αυτό συνεπάγεται για την οικονομική αλλά και την πνευματική ανάπτυξη του τόπου, στη λεγόμενη μεταλιγνιτική περίοδο όπου αναμφίβολα ο τόπος μας έχει απολέσει ήδη χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Επιμένω στη συγκεκριμένη πρόταση από το 2014 (τότε Περιφερειακός Σύμβουλος και στη συνέχεια ως Βουλευτής) μέσα από κάθε πολιτική ευκαιρία και δυνατότητα που είχα. Συνεχίζω να πιστεύω και να μάχομαι στην ίδια πρόταση καθώς τα χρόνια περνάνε και άλλες προτάσεις για επενδύσεις και επενδυτές δεν καρποφόρησαν για ποικίλους λόγους..
Λύσεις άμεσες και ουσιαστικές χρειαζόμαστε μέσα από έντονη διεκδίκηση και σοβαρή επιχειρηματολογία. Δε χρειάζεται να ανακαλύψουμε το νόμο της βαρύτητας, το εχουνε κάνει ήδη αρκετές κυβερνήσεις σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες δίδοντας οικονομική ζωή εδώ και δεκαετίες στις δικές τους επαρχίες.